Stotteren is een spraakstoornis waarbij het vloeiende verloop van de spraakbeweging gestoord is. Klanken of lettergrepen worden herhaald of verlengd. Soms worden ze er met veel spanning uit geperst. Daarnaast kunnen bij het stotteren begeleidende symptomen voorkomen. Voorbeelden zijn meebewegingen in het gezicht en van lichaamsdelen, verstoring van de adem, transpireren en spanning.
Naast deze zichtbare en hoorbare symptomen zijn er ook verborgen symptomen. Vermijden van situaties, bepaalde woorden of klanken omzeilen, gebrek aan zelfvertrouwen en angst om te spreken. Er is geen duidelijke oorzaak aan te geven voor het ontstaan van stotteren.
Wel is duidelijk dat het probleem ontstaat in de periode dat kinderen volop hun taalvaardigheden ontwikkelen. Hoe langer het stotteren bestaat, hoe kleiner de kans dat het kind spontaan herstelt. Het is dus van belang om niet te lang te wachten met behandeling, als er geen directe tekenen van spontaan herstel zijn.
Broddelen is een stoornis in het spreken. Je herkent het aan de niet-vloeiende of aritmische, moeilijk verstaanbare spraak. Opvallend zijn een slappe uitspraak en een hoog spreektempo, het ineenschuiven van woorden, bijvoorbeeld ‘tevisie’ in plaats van ’televisie’. Ook stopwoordjes, snelle woordherhalingen en klankherhalingen zijn signalen van broddelen. Daarnaast komen moeilijkheden met het formuleren van gedachten voor.
Paula behandelt in onze praktijk kinderen die stotteren en geeft adviezen aan ouders. Bij jonge kinderen werkt ze volgens de DCM methode en het Lidcombe Programma. U kunt altijd contact opnemen met Paula. Zij beantwoordt uw vragen graag.